حسين هئي، پر آهستي آهستي حالتون بدلجن لڳيون. وقت جو نه هجڻ، فيملي جا اشورا، ۽ آخر ۾ اچي به مونسان نه ڳالهائڻ—اهي سڀ ڳالهيون مون کي اندر ئي اندر ختم ڪري ڇڏيون. مون صبر ڪيو، برداشت ڪئي، پر جڏهن هڪ انسان تنهنجي جذبن کي سمجهڻ جي بجاءِ نظرانداز ڪرڻ لڳي، ته ان وقت خاموش وڃڻ ئي بهتر هوندو آهي. هوءَچوندي هئي عورت نازڪ آهي، پر مان جوان ته عورت کان وڌيڪ به حساس آهيان. پنهنجو غرض نه هئڻ باوجود، جڏهن هوءَچاهي ته هزارين احساسن کي هڪ لمحي ۾ لتاڙي سگهي ٿي. مون سڪيو ته محبت صرف قربانيءَجو نالو ناهي، پر پيار سان وفا ڪرڻ جو نالو به آهي. ها، اڄ مان دل تي پٿر رکي، پيار کي چونڊي ڇڏي ويو آهيان—ڇو ته هاڻ مان به ٿڪجي ويو آهيان.❤️🩹🌸🫶🏻.