نکال ڈالیئے دل سے ہماری یادوں کو.....
یقین کیجیئے ہم میں وہ بات ہی نہ رہی
خفه په دی نه يم چي مونږ پسي خبري کوي.
خفه په دے يم چي خبري ورته مونږ خودلي.
ما په دی حال کی هم دنيا ژوندون ته نه پريږدي
دغه ګيله به زه ضرور پروديګار ته کوم
زه هغه ګل وم، چې خوشبو رانه هر چا غوښتله
خو د اوبو د راکولو، احساس چا سره و ؟
د محبت نه ټکېدلی زړه مې بیا ټکور شو
د چا په لاس مې یو ځل بیا خپله نامه ولیده
خہ دہ بدہ نہ دہ د لیڈر ونہ دی دنگہ دہ..
او سنگہ دہ غریبہ دہ گرانئے اندازہ سنگہ دہ